เมื่อพูดถึงนโยบายสาธารณะของเวียดนาม
ท่ามกลางการปกครองที่ขึ้นชื่อเรื่องความเข้มงวดและระเบียบวินัยเหล็กกล้า หลายคนอาจมีคำถามว่าเหตุใดการซื้อขายหวยถึงกลายเป็นกิจกรรมที่รัฐบาลให้ความสนับสนุนอย่างกว้างขวาง ความย้อนแย้งนี้แท้จริงแล้วคือยุทธศาสตร์ที่ผ่านการคำนวณมาอย่างรอบคอบ เพื่อผลประโยชน์ทางสังคมและความมั่นคงของรัฐบาลเอง
การระดมทุนเพื่อการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน
ปัจจัยหลักที่ทำให้รัฐบาลเวียดนามผลักดันหวยรัฐบาลคือเรื่องของ งบประมาณ ในทางการคลัง หวยถูกมองว่าเป็น "ภาษีสมัครใจ" ที่ประชาชนยินดีจ่าย เพื่อแลกกับความหวัง งบประมาณที่จัดเก็บได้ จากการจำหน่ายสลากจะถูกส่งตรงไปยังหน่วยงานบริหารจังหวัดเพื่อใช้ในโครงการพัฒนาคุณภาพชีวิต ดังนี้:
- การปรับปรุงโรงเรียนและสถานศึกษาในพื้นที่ห่างไกล
- การพัฒนาระบบสาธารณสุขและศูนย์การแพทย์
- การลงทุนโครงสร้างพื้นฐาน เช่น ถนน
ยิ่งไปกว่านั้น รัฐบาลยังใช้สโลแกน "Ích nước lợi nhà" (เป็นประโยชน์ต่อชาติและครอบครัว) เพื่อเปลี่ยนทัศนคติของประชาชนจากการพนันให้กลายเป็นการทำบุญทางสังคม ซึ่งเป็นกลยุทธ์ที่ได้ผลอย่างยิ่งในประเทศคอมมิวนิสต์แห่งนี้
สงครามปราบหวยใต้ดินด้วยวิธีเจ้ามือเบ็ดเสร็จ
ปัจจัยที่มองข้ามไม่ได้คือปัญหาของหวยใต้ดินหรือ "Số Đề" ซึ่งเป็นธุรกิจผิดกฎหมายที่ฝังรากลึกและเชื่อมโยงกับกลุ่มอิทธิพล รัฐบาลเวียดนามตระหนักดีว่าการห้ามเด็ดขาดอาจไม่ได้ผลยั่งยืน จึงเลือกใช้วิธี "เป็นผู้เล่นรายใหญ่" โดยการออกผลิตภัณฑ์หวยที่หลากหลายและน่าเชื่อถือมากกว่า
เมื่อมีระบบที่ถูกต้องตามกฎหมายและรางวัลจูงใจ ประชาชนจะค่อยๆ เปลี่ยนพฤติกรรมการเล่นจากตลาดมืดมาสู่ระบบของรัฐ ส่งผลให้รัฐบาลสามารถควบคุมทิศทางของเงินได้ทั้งหมด และยังเป็นการลดบทบาทของมาเฟียที่คุมหวยใต้ดินไปในตัว นับเป็นการบริหารจัดการความมั่นคงในรูปแบบเชิงยุทธศาสตร์ที่ชาญฉลาด
ความหวังและการปรับตัวสู่ยุคดิจิทัล
ในปัจจุบัน เราเห็นการขยายตัวของหวยรูปแบบใหม่ๆ เช่น การพนันถูกกฎหมาย Vietlott ซึ่งเป็นหวยระบบคอมพิวเตอร์ที่ทันสมัย การเกิดขึ้นของหวยประเภทนี้คือการเจาะกลุ่มเป้าหมายไปยังคนรุ่นใหม่ที่ต้องการความโปร่งใสและรางวัลแจ็กพอตขนาดใหญ่
สรุปได้ว่า การที่เวียดนามมีหวยหลายประเภทไม่ใช่ความอ่อนแอของรัฐบาล แต่คือการใช้หลักปฏิบัตินิยมที่ว่ามนุษย์ยังต้องการการเสี่ยงโชค และรัฐบาลที่ดีควรเป็นผู้ควบคุมสิ่งนั้นให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อส่วนรวม โมเดลนี้จึงเป็นกรณีศึกษาที่น่าสนใจของการบริหารประเทศในยุคใหม่ที่อุดมการณ์และความจริงต้องสอดประสานกัน